۲-۴-۲ زیربرنامه تعیین نوع باسها بعد از وقوع هر حادثه
بعد از وقوع هر حادثه باسهای شبکه به دو زیرمجموعه تقسیم میشوند. برای اینکه شبکه به سلامت حادثه احتمالی را پشت سر بگذارد افزایش تولید یا کاهش مصرف در باسهای نوع اول بهرهبردار را در جلوگیری از دست دادن بار کمک میکند. برعکس کاهش تولید و یا افزایش مصرف در برخی باسهای دیگر (باسهای نوع دوم) برای سپری کردن این حادثه مفید خواهد بود. در این بخش از روشی استفاده میشود که نوع باسها را بعد از وقوع هر حادثه تعیین میکند. برخی از قیودی که در ادامه معرفی میشوند به نوع باس وابسته هستند بنابراین قبل از بررسی زیربرنامههای مربوط به شبکه در حالت عادی و امنیتی آن لازم است نوع باسها تعیین گردد. همانطور که بیان شد انجام این زیربرنامه سبب میگردد که شبکه به نحوی مدل شود که با تعداد قیود کمتری بتوان پاسخ مسئله بکارگیری واحدها را با لحاظ کردن قیود امنیتی بدست آورد. علاوه بر این انجام این زیربرنامه تصویر مناسبی از نوع رزروهای موردنیاز در هر باس و در هریک از حادثهها ارائه می‏دهد.
در این زیربرنامه در هر یک از بازههای زمانی موردنظر تابع هدف بصورت رابطه (۲-۲۰) در نظر گرفته میشود به ازای هر باس دو نوع متغیر تعریف میشود. متغیر اول میزان از دست دادن بار و متغیر دوم میزان از دست رفتن تولید بعد از وقوع حادثه موردنظر تعریف میشود. در نظر گرفتن یک متغیر کفایت میکند اما در عمل ملاحظه شد که در نظر گرفتن متغیرها به این نحو دقت و سرعت روش را بالا میبرد. در نظر گرفتن تابع هدف بصورت مربعی ارائه شده در رابطه (۲-۲۰) به باسهای مشابه شانس یکسانی برای قرار گرفتن در دستههای مشابه میدهد. برای مثال اگر با وقوع یک حادثه در صورت نبود رزرو لازم باشد در مجموع ۱۰ مگاوات از توان مصرفی باسهای i و j قطع شود. اگر تابع هدف به صورت مجموع قطعی بار این دو باس نوشته شود، این امکان وجود دارد که برنامه در یک باس ۱۰ مگاوات بار را برای قطع کردن در نظر بگیرد و در باس دیگر قطعی بار نداشته باشد (و یا حالات مختلف دیگر). اما اگر تابع هدف را به صورت مجموع مربعات قطعی بار در نظر بگیریم، مطمئناً میزان قطعی بار در هردو باس ۵ مگاوات بهینهترین جواب است [۴۱].

حتما بخوانید :   پژوهش - بررسی اثربخشی روان درمانی پویشی کوتاه مدت گروهی بر کاهش علائم بحران هویت میانسالی و ...

دانلود متن کامل این پایان نامه در سایت abisho.ir

(۲-۲۰)

و  میزان از دست رفتن بار و تولید میباشد. برنامه در هر یک از بهینهسازیهای این مرحله تابع هدف را برای کمینه شدن دنبال میکند. قیود موجود در این مرحله در درجه اول قید تامین توان رابطه (۲-۲۱) و سپس بیشینه توان قابل عبور از خطوط شبکه رابطه (۲-۲۲) خواهند بود. در رابطه (۲-۲۲) برای سرعت بخشیدن از ضرایب انتقال تولید استفاده شده که این امر تعداد متغیرها را کاهش میدهد [۴۸].

(۲-۲۱)
(۲-۲۲)

همانگونه که اشاره شد این زیر برنامه را می‏توان در T×K زیر برنامه با استفاده از پردازش موازی انجام داد. وقتی بهینهسازی هر مرحله به پایان رسید و جواب پیدا شد برای حادثه  ام در بازه زمانی  ام در باس  ام داریم:

(۲-۲۳)

و  بیانگر نوع باس برای تامین رزرو در صورت وقوع هر حادثه است. این باس در این حادثه متعلق به گروه اول است اگر  و در غیر اینصورت متعلق به گروه دوم میباشد. با معلوم شدن نوع باسها در هر تکرار، تعداد قیود نامساوی (۲-۱۸) به طوری که این قید تنها در باسهای نوع دوم وجود دارد کاهش مییابد؛ همچنین تعداد قیود نامساوی (۲-۱۷) نیز بدین صورت که این قید تنها در باسهای نوع اول وجود دارد کاهش مییابد.
۲-۴-۳ جمع بندی الگوریتم
بطور کلی مسئله SCUC در روش پیشنهادی به بخشهای زیر تجزیه میشود (شکل (۲-۳)):