علوم و تكنولوژي محيط زيست ، دوره هفدهم، شماره سه، پاييز 94

بررسي رابطه تراكم جمعيت سليم خرچنگ خوار ( Dromas ardeola) و صدف
خوار (Haematopus ostralegus) و تراكم طعمه هاي مورد استفاده
در بستر هاي گلي مصب رودخانه زهره

مرتضي نادري1*
[email protected] 2مستوره دارابي

تاريخ دريافت: 18/11/88 تاريخ پذيرش:21/1/89

چكيده
زمينه و هدف: روابط بوم شناختي بين طعمه خواران و طعمه آن هـا در دو گونـه از پرنـدگان كنـار آب زي، شـامل سـليم خرچنـگ خـوار(Dromas ardeola) و صدف خوارHaematopus ostralegus)) از خردادماه تا اسفندماه 1383 در مصب رودخانه زهره واقـع درمنطقه سجافي هنديجان مورد مطالعه قرار گرفت.
مواد و روش ها: با استقرار 7 قطعه ترانسكت در منطقه ابتدا تراكم گونه هاي پرنده مورد نظر در ترانسكت هاي مختلـف محاسـبه شـده وتراكم اقلام غذايي اصلي مورد استفاده توسط آن ها نيز محاسبه گرديد. براي برآورد تراكم و فراواني ايـن دو گونـه از روش پـلات دايـره اي متغير(VCP)، در مورد خرچنگ ها از روش فاصله تا نزديك ترين همسايه و براي صدف هاي دو كفه اي از روش كوادرات هـا بهـره گيـريشد. داده هاي به دست آمده با نرم افزار DISTANCE مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت.
نتايج: نتايج حاكي از آن بود كه رژيم غذايي اصلي سليم خرچنگ خوار و صدف خوار در منطقه مورد نظر به ترتيب نوعي خرچنگ ساكن در بسترهاي گلي Eurycarcinus orientalis و صدف هاي متعلق به خانواده Cardidae مي باشد. جمعيت خرچنگ ها به صـورتكپه اي بوده و طعمه خوار مجبور است كپه اي را انتخاب نمايد كه انرژي دريافتي خود را به حداكثر برساند. بنابراين پراكندگي تراكم سليم خرچنگ خوار رابطه معني داري با پراكنش تراكم خرچنگ دارد (0,005R2= 0,875, P< ) ولـي چنـين رابطـه اي بـين صـدف خـوار وصدف هاي دوكفه اي مشاهده نگرديد( 0,005R2= 0,072, P<).
كلمات كليدي: روابط طعمه و طعمه خوار، روش هاي فاصله اي، الگوهاي توزيع مكاني، صدف هاي دوكفه اي، پرندگان كنارآبزي.

– دانشگاه اراك، دانشكدة كشاورزي و منابع طبيعي، گروه محيط زيست*(مسوول مكاتبات).
– سازمان حفاظت محيط زيست، معاونت محيط طبيعي، دفتر موزه تاريخ طبيعي و ذخاير ژنتيكي،كارشناس بخش جانوري.
مقدمه
بسترهاي گلي جزر و مدي نقشي حيـاتي در كاركردهـاينظام هاي مصبي ايفا مي كنند و توليد در آن هـا در مقايسـه بـامناطق پايين دست و بالادست بيشتر بوده و بدين لحاظ از تنوع زيستي بالايي نيز برخوردارند. در اين بيوتوپ ها، انواع جانـداران طعمه خوار و طعمه مشاهده مي شوند. جوامـع پرنـده مشـاهدهشده در اين بوم سازگان ها مرتباً تغيير مكان مي دهند و الگـويفعاليت آن ها به الگوي حركات آب بستگي دارد. تغيير شـوريآب در چنين مناطقي باعث تغيير ساختار ارگانيسم هاي طعمه و در نتيجه طعمه خواران نيـز مـي شـود(1). در تحليـل رجحـانغـذايي در گونـه هـاي مختلـف، ابتـدا پيشـنهاد مـي شـود كـهسازگاري هاي رفتاري و ريختي در پرنـدگان كنـار آبـزي، مثـلطول منقار كه منطبق بر عمق حضور طعمه اي خاص است مورد مطالعه قرار گيرد (2). پرندگان مختلف ساكن در مناطق جـزر ومدي، مناطق مختلفي را براي تغذيـه انتخـاب مـي كننـد مـثلاتنجه در مناطقي كه ميـزان آب كـم اسـت يـا در حاشـيه آب وعمــدتاً از Macoma و Hydrobia و ســاير بــي مهرگــانكوچك تغذيه مي كند در حالي كه پرندگان كنار آب زي مثـلبرخي تليله ها بـه خـوبي در حواشـي آب هـاي جـزري چـه درتابستان و چه در زمستان عناصر طعمه را جمع آوري مي كننـد(3). نوع تغذيه و رفتار تغذيه اي، همگي به اصـل تغذيـه بهينـهارتباط پيدا مي كنند (4). نوع رفتار تغذيه اي به درصد پرنـدگانساحلي مشغول تغذيه، رفتارهايي مثل شـاخه نشـيني، تـاريخ وزمان كشند و نـوع گونـه بسـتگي دارد. برگـر و همكـارانش (5) مهاجرت هاي بهاره را در خليج دلاوار مطالعه كـرده و دريافتنـدكه در طي اواسط زمان مهاجرت، بيشترين درصد اين پرنـدگاندر صبح زود تا صبح و در طي جزر به تغذيه مي پردازند. برخـيپرندگان در شرايط جزرو مدي در اين بسترها تغذيه مـي كننـددر حالي كه هيچ كدام در مد كامل در سواحل به تغذيه مشـغولنمي شوند. تراكم و اجتماع يك گونه در نقطه يا لكـه اي خـاصنشان دهنده ارزش آن لكه در تغذيه مي باشد و وجود موزاييكي از انواع زيستگاه ها در حفظ چنين جمعيت هاي بـالا در بسـترهاي گلي و مصب ها بسيار حـائز اهميـت اسـت. اسـترادينز (6) ميزان تراكم خرچنگ و تراكم خرچنگ خـوار را در بسـتر هـايگلي برآورد كرد و با بررسي ميزان تراكم خرچنگ اذعان نمـودكه ميزان تراكم خرچنگ ها بـه شـدت متغيـر تـراكم جمعيـتپرنده را كنترل مي نمايد. پرندگان نرم تن خوار و خرچنگ خـواربه تعداد زياد در خارج از فصل زادآوري در برخي مناطق ساحلي ايران به سر مي برند. بـه ويـژه مسـاله تغذيـه ايـن پرنـدگان درشرايط جزر و مد از نظر مطالعات بوم شناختي جالب توجه مـيباشد. دسترسي به غذا نقشـي اساسـي در تمـامي جنبـه هـايرفتاري پرندگان ايفا مي كند، جنبه هايي مثل توزيع و پراكنش، گزينش زيستگاه، مهاجرت و قلمروطلبـي (7، 8). بـوم شناسـانعقيده دارند كه اين طعمـه خـواران بايـد كپـه اي1 از جمعيـتطعمه را انتخاب كننـد تـا بتواننـد بيشـترين انـرژي را دريافـتنمايند، چراكه پرندگان سـاكن در سـواحل و بسـترهاي منـاطقجزر و مدي نمي توانند در سرتاسر روز به تغذيه بپردازند. البتـهاين مساله زماني قابل بررسي اسـت كـه اقـلام غـذايي يـا افـرادطعمه به صورت كپـه اي پراكنـده شـده باشـند و دوم ايـن كـهفاصله بين اين كپه ها عاري از اين طعمه ها فرض شود (9). اين سئوال پيش مي آيد كه آيا در مناطقي كه تراكم طعمه حداكثر است تراكم طعمه خوار نيز حداكثر مي باشد؟ در راستاي پاسخ به اين پرسش دوگونه از پرندگان كنـارآبزي در مصـب رودخانـهزهـره در منطقـه سـجافي انتخـاب شـده و مـورد مطالعـه قـرارگرفتند. علت انتخاب اين گونه ها به دو دليل مي باشد اول ايـن كه اين دو گونه از جمعيت نسبتاً مطلـوبي در منطقـه برخـورداربوده و دوم اين كه اين طعمة مورد استفاده توسط اين پرنـدگانمشخص بوده و امكان تعيين پراكنش و تراكم آن ها وجود دارد.
بررسي الگوي مكاني تغذيه پرندگان كنارآبزي علاوه بـر اهميـتدر مطالعات بوم شناختي كمك خوهد كرد تا از اثـرات فعاليـتهاي انساني مثل صيادي، به ويـژه صـيد صـدف و خرچنـگ بـرآشــفتگي پرنــدگان آبــزي و كنــارآبزي كاســته شــود. ســليمخرچنگجخوار نه كلني جوجه آور دركل دنيا را تشكيل مي دهد كه حـدودا 1500 جفـت آن در ايـران زادآوري مـي نماينـد (6،

١ – Patches

7و10). اين گونه به صورت بومي درسواحل جنوبي كشور ديـدهمي شود و عمدتاً از خرچنگ هاي بستر گلي تغذيه مي نماينـد.رژيم غذايي اصلي صدف خوار عمدتاً از صـدف هـاي دوكفـه ايتشكيل مي شود( 5) (شكل 1).

شكل 1- خرچنگ خوار(بالا) و صدف خوار (پايين)

مواد و روش ها
67801227057

بررسي رابطه تراكم جمعيت سليم خرچنگ خوار …. 27
اين مطالعه در بسترهاي گلـي مصـب رودخانـه زهـرهواقع در بندر سجافي هنديجان انجام گرفت. بسترهاي گلي ايـنمنطقه محيطي بي نظير را براي زيست صدها پرنده كنار آب زي از گونه هاي مختلف فراهم مي آورند (شكل 2) در اين مطالعه با روش هاي مشاهده مستقيم، بررسي محتويـاتمعده و بررسي پوسته هاي صدف هاي اطراف آشيانه ها (در مورد صدف خوار) طعمه هاي اصلي دو گونـه از پرنـدگان كنـار آب زي منطقه تعيين شد (11). به منظور ثبت تراكم گونـه هـاي پرنـدهمورد نظر و جمعيت خرچنـگ هـاي سـاكن بسـترهاي گلـي دربخش هاي مختلف منطقه و مشـخص كـردن منـاطق ثـابتي درطول مطالعه، 7 قطعـ ه ترانسـكت نـواري بـه صـورت تصـادفي-سازگاني از محل شروع بسـترهاي گلـي (از پاسـگاه نظـامي) تـاانتهاي رودخانه زهره استقرار يافت. موقعيـت ايـن ترانسـكت هـاجهت تعين مسيرهايي ثابت براي برداشت هاي مكـرر در طـولمطالعه علامت گذاري شدند. از آن جا كه بسترهاي گلي سـاحلرودخانه به صورت لكه اي پراكنده بوده و به هم پيوسته نيستند، موقعيت ترانسكت ها به گونه اي انتخاب شد كه مساحت بيشتري از بس ترهاي گل ي س احل رودخان ه را پوش ش دهن د (چه ار ترانسكت در سمت راست و سه ترانسكت در سـمت چـپ رود).در منطقه مورد مطالعه امكان پيـاد ه روي و پيمـايش ترانسـكتهاي نواري براي برآورد تراكم در واحد مساحت به سختي امكان پذير بوده و به نظر روش حركت با قايق پارويي يا قايق موتـوريبا موتور خاموش در حين آماربرداري مناسب ترين شيوه مي باشد (2). در چنين روشي تكرار آزمايش حداقل سه بـا ر توصـيه مـي شود (12). به منظور شمارش پرندگان مورد نظر و تعيين تراكم آن ها علاوه بر بهره گيـري از روش ترانسـكت هـا از روش پـلاتدايره اي متغير (VCP)1 نيز استفاده گرديد، به اين صورت كـهدر شرايط حداقل جزر ناظر به كمك قايق پارويي به نقطه مورد نظر رسيده و پس از استتار جهـت برقـراري آرامـش شـروع بـهشمارش گونه مورد نظر در داخل و خارج فاصله شعاعي مشخص مي نمايد. با كمك رابطه زير مي تـوان تـراكم را مـورد محاسـبهقرار داد (12):
Ln(NN21 )N1
D

2
r
در اين رابطه r فاصله شعاعي مورد نظر،1N تعداد افراد مشاهده شده در داخل فاصله شعاعr و 2N تعداد افراد مشاهده شـده درخارج از اين فاصله مي باشد. در اين مطالعه فاصله شعاعي مورد نظر 50 متر و مدت زمـان اسـتتار قبـل از شـمارش 10 دقيقـهانتخاب گرديد (11). به منظور اطمينان از صحت نتايج به دست آمده در شمارش گونه هاي مورد مطالعـه، داده هـاي بـه دسـتآمده در روش VCP و روش ترانسكت با بهره گيري از نرم افزار DISTANC نيز تجزيه و تحليل شده و نتايج به دسـت آمـده

١- Variable Circular Plot
مورد تاييد قرار گرفت. عمليات ثبت تراكم در طول مدت مطالعه تحت شرايط حداقل جزر 9 بار و در شرايط حداكثر مد يك بـارتكرار گرديد.
جهت برآورد تراكم جمعيت خرچنگ در ترانسكت هاي اسـتقرار يافته در بسترهاي گلي منطقه، از روش فاصله تـا نزديـك تـرينهمسايه1 استفاده گرديد(3). به ايـن ترتيـب كـه ابتـدا نـاظر بـاانتخاب يك فرد به صورت تصادفي، فاصله فرد مـورد نظـر را تـانزديكترين فرد دوم ثبت مي نمايد. با تكرار اين روند مي توان بـاكمك رابطة زير و بدون نياز به متغير مساحت، تراكم را محاسبه نمود (13):
4323559124229

ˆ  n 2
N (ri )
در اين رابطه ˆN برابر با تراكم جمعيت، n تعداد دفعات نمونه برداري وr i فاصله جاندار انتخاب شده تا نزديـك تـرينفرد همسايه مي باشد. تراكم جمعيت گونـه هـاي د وكفـه اي بـاكمك كـوادرات يـك متـر در يـك متـر درسـطح اعتمـاد 95% محاسبه گرديد. كوادرات ها به صورت تصادفي در محل استقرار يافته و با نمونه برداري از بستر و شستشوي گل و لاي بـا الـك،تعداد صدف هاي دوكفه اي مورد نظر شمارش شده و در نهايـتتراكم از طريق رابطه زير محاسبه گرديد(3):
n
441880988523

D n

Ai
t1
Ai برابر است با مساحت كوادرات i ام. با محاسبه تراكم عناصر طعمه و طعمه خوار و برقراري عمليات آماري رگرسـيون محتوي ات دس تگاه گ وارش آن ه ا م ورد بررس ي قرارگرف ت.
70074775291همچنين چندين بازديد از آشيانه هاي سال گذشتة گونه صـدف خوار در جزيره قبر ناخدا در 25 كيلومتري بنـدر مـاه شـهر بـهعمل آمد.

شكل (2) نمايي از بستر گلي در منطقه

نتيجه گيري
در طول زمان مطالعه 58 گونه پرنده آب زي،كنـارآب زي و خشكي زي شناسـايي و ثبـت گرديـد. مـرور جـامع پيشـينهمطالعاتي، بررسي محتويـات دسـتگاه گـوارش 24 قطعـه شـكارشده توسط شكارچيان و مشاهده مستقيم حاكي از آن است كه رژيـم اصـلي غـذايي خرچنـگ خـوار نـوعي خرچنـگ بـه نـام Eurycarinus orientalis (خاص بسترهاي گلـي منطقـه)مي باشد. اين گونه با كمك كليد شناسايي خرچنگ هـا (11) و همچنين مشاوره با متخصصـين (نيكوييـان، مـذاكرات شـفاهي)مورد شناسايي قرارگرفت. گونه صدف خوار نيـز غالبـا از صـدفهاي دوكفه اي نسبتا بزرگ در منطقـه تغذيـه مـي نمايـد. رژيـمغالـب غـذايي ايـن پرنـده از صـدف هـاي دوكفـه اي خ انواده
2
Cardidae به ويژه گونهTrachycardium lacunosum بين داده هاي ثبت شده ضريب همبستگي تراكم طعمه و طعمـه
مي باشد كه از پراكندگي مناسبي در منطقه برخوردار اسـت. از خوار محاسبه شده و مـورد مقايسـه قرارگرفتنـد. رژيـم غـذايي
طرفي نتايج حاكي از آن بود كه اين پرنده ازكـرم هـا، حشـراتاصلي گونه هاي پرنده مـورد مطالعـه بـا كمـك شـكار و بررسـي
وگياهان به عنوان غذاي ثانويه استفاده مي كند.
محتويات معده، مشاهده مستقيم، رجوع به مطالعـات پيشـين و
برقراري رگرسيون بين دو متغير طعمه (مستقل) و طعمه خوار بررسي آشيانه هاي سال قبل تعيين گرديد. به اين منظور تعـداد
(وابسته) حاكي از آن استجكه بين تراكم خرچنگ خوار و خرچنگ
24 قطعه سليم خرچنگ خوار و 8 قطعه صدف خوار شكار شده و
رابطه معناداري وجود دارد (0,005P<). طي برداشت صورت

٢ -Lacuna Cockle ١- Organisms – to – Nearest – Neighbor
0440

بررسي رابطه تراكم جمعيت سليم خرچنگ خوار …. 29

گرفته در شرايط شروع مد رابطه معني داري بين اين دو متغير مشاهده نشد ( 2, P= 0,3R0,072 =). نتايج ناشي از برقراري رگرسيون بين دو متغير صدف خوار (وابسته) و صدف دوكفه اي حاكي از آن است كه رابطه معناداري بين اين دو متغير وجود ندارد (در سطح اطمينان95%). نتايج پايش نحوه تغيير جمعيت گونه هاي مختلف پرندگان در منطقه نشان داد كه از اواخر آبان ماه تا اوايل اسفندماه جمعيت كليه گونه هاي پرندگان منطقه روبه افزايش بوده و سپس كاهش مي يابد. جمعيت گونه هاي مورد مطالعه نيز از اين امر مستثني نبود.

بحث و نتيجه گيري
مشاهدات انجام شده حاكي از آن است كه در طول يك دوره جزركامل، جمعيت خرچنگ خوار براي تغذيه، از يك منطقه به مناطق دورتر و نزديك تر به مصب حركت نمي كنند چرا كه ميزان انرژي تلف شده در طول پرواز و از دست رفتن زمان از متغيرهاي مانع شونده مي باشند. مطالعات پيشين نيز مؤيد اين مساله مي باشد(2،9، 3، 14، 13 و 14). به همين علت اين پرنده سعي مي كند مناطقي را براي تغذيه انتخاب نمايد كه بيشترين تراكم طعمه را داشته باشد. با ايجاد اختلال در آرامش اين گونه مثلاً نزديك شدن قايق يا فرد ناظر، خرچنگ خوار فقط از بستر مورد نظر كمي دور شده و پس از احساس امنيت دوباره به محل تغذيه برمي گردد (مسأله ي زمان)، چراكه زمان تغذيه در مناطق جزر و مدي فقط به چند ساعت (تحت شرايط جزر كامل) محدود بوده و جابجايي پرنده از يك منطقه به منطقه ديگر از نظر مصرف انرژي مقرون به صرفه نيست (9، 1، 6 و 7).
هيچ فردي در شرايط حداكثر مد در مناطق مورد مطالعه مشاهده نشد. در واقع جابجايي پرندگان كنار آب زي در منطقه مورد بررسي از پيش روي و پس روي آب به رودخانه تبعيت مي نمايد.
با بالا آمدن آب اين پرنده و بسياري از گونه هاي كنارآب جزي ديگر به مناطق پايين دست يا مناطق اطراف در لابه لاي پوشش گياهي حركت مي كنند. به نظر مي رسد عليرغم تغذيه انحصاري صدف خوار از صدف هاي دوكفه اي گزينش مناطق پرتراكم داراي اولويت نيست. اين پرنده گونه اي محتاط بوده و به شدت نسبت به استرسهاي محيطي آسيب پذير مي باشد. به عنوان مثال رفت وآمد قايق هاي موتوري و لنج هاي صيادي باعث دور شدن اين گونه از بسترهاي گلي منطقه و تغذيه در مناطق دور دست تري مثل لابهجلاي پوشش گياهي اطراف ميجشود. خرچنگ خوار از گياهان، حشرات، كرمججها و ماهي ها به عنوان غذاي ثانويه استفاده ميجنمايد. نتايج نشان مي دهد كه تراكم جمعيت خرچنگ خوار در طول سال تا اوائل زمستان افزايش و سپس كاهش مي يابد كه علت آن شروع فصل جفت گيري و رفت و آمد بين محل زادآوري و تخم گذاري (جزاير نزديك بنادر ماه شهرتا ديلم) مي باشد. ميزان تراكم خرچنگ ها به شدت متغير تراكم جمعيت پرنده را كنترل مي نمايد و طعمه خوار به دليل اين كه از طعمه اي واحد تغذيه مي نمايد هميشه توسط طعمه كنترل مي شود و طعمه نيز بدون تاثير گرفتن از آن داراي نوعي پراكندگي است كه پراكنش طعمه خوار را تنظيم مي نمايد (9، 5، 12 و 8). چنين روابطي درطبيعت كمتر قابل مشاهده هستند و يكي از ملزومات چنين مطالعه اي انتخاب گونه اي با رژيم تغذيه اي اختصاصي مي باشد. در طول مطالعه مشخص گرديد كه بيشترين تراكم دو گونه مورد بررسي در لكه هايي از بسترهاي گلي ثبت گرديد كه بيشترين مساحت را در مقايسه با لكه هاي ديگر مورد مطالعه داشتند. نتايج به دست آمده حاكي از آن است كه تراكم در مناطق نزديك تر به دريا و در مصب رودخانه بيشتر مي باشد چرا كه وسيع تر بودن منطقه باعث ايجاد احساس امنيت در پرنده مي شود.

منابع
McLusky, D.S. & McCrory, M.
(١٩٨٩). A long-term study of an estuarine mudflat subject to industrial pollution. Scientia Marina ٥٣ (٢-٣) In:
(ed. J.D. Ros) Topics in marine biology. Proceedings of the ٢٢nd European Marine Biological Symposium.
Green, J. (١٩٦٨). The biology of estuarine animals. Sedgewick and Jackson, London
McLachlan, A. (١٩٩٠). Dissipative beaches and macrofauna communities on exposed intertidal sands. Journal of Coastal Research ٦: ٥٧-٧١.
Moreira, F. (١٩٩٤). Diet, prey size selection and intake rates of BlackTailed Godwits Limosa limosa feeding on mudflats. IBIS. ١٣٦ (٣) pp٣٤٩-٣٥٥. ٥. Burger, J., Niles, L. & Clarke, K.E. (١٩٩٧). Importance of beach, mudflat and marsh habitats to migrant shorebirds on Delaware Bay.
Biological conservation. ٧٩ (٢-٣) pp ٢٨٣-٢٩٢.
Ina stradins (2002). Birds and Their
Interaction with Prey Population,
Waders, Jonathan Metcalf publication, London, pp. 448.
JohnVangelis. 2002. Habitat Selection and Hatching Success of Eurasian Oystercatchers in Relation to Nesting Yellow-legged Gulls and Human
Presence. British Wildlife. 12(3): 119128.
Rands M. R. W. (١٩٩٦). Ornithology and Family Dromadidae (Crab plover). University of Minnesota Press, Minneapolis and London. pp. ٣٠٧–
٣٠٩.
Goss-Gustard, J. D. (١٩٧٧). The Ecology of the Wash. III. Density
Related Behaviour and the Possible Effects of a Loss of Feeding Grounds on Wading Birds (Charadrii). Journal of Applied Ecology ١٤, ٧٢١–٧٣٩.
Meadows, S., & Campbell, J.I. (١٩٨٩). An Introduction to Marine Science.
John Wiley and Sons publication Company, New York, ٢٨٥ pp.
Fawler & Longsluve 1984. Assessing the Effectiveness of Predator Exclosures for Plovers. Wilson Bull.
112(1): 14-20.
Bibby, C.J. & Burgess, N. D. & Mustoe, S. (١٩٩٢). Bird Census Techniques, Harcourt Science and Technology Company press, New
York, ٣٠١pp.
Charles J. Krebs,(١٩٩٩).Ecological Methodology,٢nd edition. Jim Green publication, USA. pp ٦١٨ ١٣
Charles J. Krebs. (١٩٧٨).Ecology, The Experimental Analysis of Distribution and Abundance. Benjamin Cummings publication.

-5329-19202

بررسي رابطه تراكم جمعيت سليم خرچنگ خوار … 21

A Study on Ecological Relationships between Crab Plover and Oystercatcher with prey Organisms in Sajjafi Mudflats

Morteza Naderi, Mastoureh Darabi

Abstract
Introduction: Ecological relations between foragers and their prey in two species of waders, crab plover (Dromas ardeola) and oystercatcher (Haematopus ostralegus), were studied in Zohre river mudflats over ٩ months between summer ٢٠٠٤ to winter ٢٠٠٥.
Material & Methods: Seven line transects each with about ٤٠٠ meters were detected in two sides of the river that four of which were located in the river estuary. The main food of crab plover and oystercatcher were determined via direct sighting, collection of shells scattered around nests, hunting and exploring the stomach contents Variable Circular Plot or VCP and distance to nearest neighborhood and quadrate methods were used for birds, crabs and cockles density and abundance estimation respectively. Then acquired data were analyzed by DISTANCE software.
Results: This study showed that the main food of crab plover and oystercatcher are Eurycarcinus orientalis and cockles from Cardidae family (Trachycardium and Laevicardium genuses) respectively. Crab populations are generally distributed in patches and the area between patches is taken to be devoid of prey. Foragers (Crab plover) must maximize their rate of energy intake and do not spend time and energy traveling between patches whereas tide is a time limiting factor. In this study it was found that crab plover should select the patch where they obtain the highest intake rates and its population is highly correlated with crab’s populations (R2 = 0,875, P < 0,005). But there is no significant relationship between oystercatcher population density distributions with cockles (R2 = ٠٫٠٧٢, P < 0,005). The results suggest that measurement of prey availability can account for prey activity patterns.

Keywords: Prey-predator relationships, Distance methods, Spatial distribution patterns, Cockles,
Waders



قیمت: تومان


دیدگاهتان را بنویسید