علوم و تكنولوژي محيط زيست، دوره هجدهم، شماره سه، پاييز 95

موفقيت توليد مثلي ونرخ بقاي روزانه باكلان بزرگ(Phalacrocorax Carbo sinensis) در كلني تالاب بين المللي امير كلايه

راضيه رحيمي1*
r-rahimi@iau-arak.ac.ir 1مسعودمنوري 2محمود كرمي
تاريخ دريافت: 15/12/90 تاريخ پذيرش:10/4/91

چكيده
زمينه وهدف: باكلان بزرگ پرندهاي وابسته به بوم سامانههاي آبي ميباشد.اين پرنده از نظر بومشناسي در بالاي زنجيره غذايي قرارداردوميتواند به طور ويژهاي نشان دهنده از بين رفتن زيستگاه و آلودگي محيط وديگر فعاليتهاي انسان اثرگذار برمحيطزيست باشد.
در اين مطالعه فعاليتهاي توليد مثلي باكلان بزرگ درطي سال 1388از اوايل فروردين تا اواخر تير در تالاب بين المللي اميركلايه درسواحل جنوبي درياي خزر موردبررسي قرار گرفت.
روش بررسي : دراين مطالعه زيست شناسي جوجه آوري،تعيين موفقيت توليد مثلي و نرخ بقاي روزانه به روش مي فيلد انجام شد. براي آگاهي از اينكه چه تغييراتي در موفقيت جوجه آوري اتفاق مي افتد، بايد موفقيت جوجه آوري در واحدهاي زمان محاسبه گردد. مثلا تعداد تخم هاي كه روي آنها خوابيده شده، نسبت تخم هاي هچشده و نسبت آشيانه هاي خراب شده و تعداد جوجه هاي مرده بايد مورد پايش قراربگيرد.
يافته ها: دادههاي مربوط به تعداد دسته تخم ها در هر آشيانه (Clutch size )جمع آوري شدكه ميانگين دسته تخم7/0± 88/2 تخم رابراي هر آشيانه نشان داد. براساس اين روش نرخ بقاي روزانه آشيانه ها ي باكلان بزرگ در طي دوره تخم 3/98% ودرمرحله آشيانه نشيني وپس آشيانه نشيني به ترتيب 4/99% و100% بدست امد.دركل، ميزان موفقيت توليد مثلي دراين سال 4/56% برآوردشد.
نتيجه گيري: نتايج نشان ميدهد كه در طي دورهاي كه جوجهها قادربه ترك لانه بودند هيچگونه تلفاتي وجودنداشت. مشاهدهها نشان -دادكه عوامل اقليميمانندبادوبارش ناگهاني درمرحلهاي كه جوجهها سرازتخم بيرون نياوردهاند بيشترين تاثير را دارد و ميزان تلفات جوجهها دراين مرحله 6/30 % بوده است، لذاجوجهها در اين زمان از حساسيت زيادي برخورداراند بنابراين براي مديريت وحفاظت ازاين پرنده درزمان جوجهآوري، كاهش تهديدها دردوران قبل ازتفريخ تخم ها ميتواند موثر باشد. براساس نتايج اين مطالعه نياز به اقدامهاي بهبود مديريت جهت حفاظت كلني باكلان بزرگ درتالاب اميركلايه درزمان جوجه آوري وجوددارد.
واژههاي كليدي: باكلان بزرگ،نرخ بقاي روزانه، روش مي فيلد، موفقيت توليد مثلي،كلني تالاب اميركلايه.

استاديار گروه محيط زيست، دانشكده محيط زيست وانرژي، دانشگاه آزاد اسلامي واحد علوم و تحقيقات تهران، ايران*(مسوول مكاتبات)
استاد گروه محيط زيست، دانشكده محيط زيست وانرژي، دانشگاه آزاد اسلامي واحد علوم و تحقيقات تهران،ايران

J.Env. Sci. Tech., Vol 18, No.3, autumn 2016

Breeding success and daily survival rate of the Great Cormorant
(Phalacrocorax carbo sinensis) in Amirkelayeh International Wetland, Iran

Razeih Rahimi  azadrahimi58@gmail.com Masoud Monavari1
Mahmoud Karami 2

Abstract
Background and Objective: Great cormorant is dependent on aquatic ecosystems. The breeding success and daily survival rate of the Great Cormorant Phalacrocorax carbo sienensis (early April until late of July) was studied in 2009 in a colony at Amirkelayeh international wetland, south of the Caspian Sea, Iran.
Method: In this study, Mayfield method was use to estimated nest survival during incubation and nestling and post- nestling stages.
Findings: The mean of clutch size was 2.88±0.8 eggs in each nest Based on this method, daily survival rate nests in incubation period was 98.3%,in nestling and post-nestling were 99.4%and 100% respectively. The overall breeding success was 56.4%.
Discussion and Conclusion: Results of this study showed there were higher stages of chick rearing than the incubation period and no losses occurred in fledged chicks. Some climatic factors such as high wind and prolonged rain had more impacts and losses in incubation period (30.7%).In other hand, chicks are more sensitive in nestling stage. Results suggest that Amirkelayeh colony site needs more improvement mitigation for better conservation of the cormorant colony in breeding period.
Keywords: Great Cormorant, Phalacrocorax carbo sinensis, Daily Survival Rate ,Amirkelayeh Wetland, Breeding success, Mayfield method

1 – Assistant Professor , Department of Environment and Energy, Science and Research branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran. * (Corresponding Author)
2- Professor , Department of Environment and Energy, Science and Research branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran.
مقدمه
حفاظت از تنوع زيستي نيازمند حفاظت از شرايط زيستگاه- هاي زادآوري گون هاست .حفاظت از زيستگاه ها سلامت بوم سامانه هاراتضمين مي كندوازاهميت ويژه اي برخورداراست.
مطالعهها نشان مي دهد كه پرندگان آبزي نقش اصلي را در چرخه غذايي دريايي دارند (1).آگاهي از نيازهاي زيستگاهي گونه و تغييرات جمعيتي آن اجازه مي دهد تا عكسالعمل مناسب نسبت به تغييرات زيستگاهي ازطريق مديريت سرزمين اعمال شود(2).
زيستگاه قسمتي از محيط است كه يك جامعه يا گونه هاي خاصي در آن زيست مي كنند. بنابراين ،درهر زيستگاه گونهاي خاص كه به شرايط اقليمي وموقعيت جغرافيايي آن زيستگاه سازگار گشته است، ميتواند زندگي نمايد (3). درپرندگان، توليد مثل به صورت سالانه وفصلي وباايجاد شرايط مناسب وفراواني غذا رخ مي دهد.(4).حساسيت پرندگان به تغييرات محيطي دردوره جوجهآوري به اوج خود ميرسد.پرندگاني مثل باكلانهاكه صيادبوده ودربالاي زنجيره غذايي بوم سامانه هاي آبي قراردارند،آنهارابه تغييرات محيطي حساس كرده است و اين امر موفقيت زادآوري را به طرق مختلف ممكن است تحت-تاثير قرار دهد بنابراين نظارت و مطالعه موفقيت زادآوري مي تواند به عنوان يك وسيله براي بررسي تغييرات در كيفيت بوم سامانه هاي آبي مورد استفاده قرار گيرد(5).
نقش پرندگان آبزي مانند باكلان كه وابسته به بوم سامانه هاي دريايي هستند،از اهميت زيادي برخوردارمي باشد. برآوردهاي اخير پيشنهاد مي كند كه انرژي برداشت شده از اكوسيستم هاي دريايي توسط پرندگان آبزي مهم است و در نواحي مجاور كلني هاي اين پرندگان اهميت بيشتري مي يابد (6).
باكلان بزرگ با توجه به جمعيت زياد و پراكنش گسترده به عنوان يكي از صيادان دريايي از مهمترين شكارگران ماهي ها به شمار مي رود و عمدتاً از طريق غواصي تغذيه مي كند.آنها اغلب در تقابل بامنافع اقتصادي جوامع انساني قرار مي گيرند (8،7). مكان گزيني باكلانهاي بزرگ عمدتاً به صورت كلني ميباشد كه در رابطه با نحوه تغذيه آنها انتخاب مي شود(9).
باكلانهاازراسته پليكان شكلان محسوب مي شوند كه پرندگاني بزرگ با نرو ماده هم شكل ميباشند(10).اين پرنده شامل 37 گونه در يك جنس Phalacrocorax ميباشنـد(11). نيـوسان و همكارانش درسال2004دو زيرگونه با نامهاي Phalacrocorax carb sinensis و carbo Phalacrocorax carbo براي گونه باكلان بزرگ اعلام كردند (8). زير گونه باكلان چيني sinensis
Phalacrocorax carbo پرنده مورد مطالعه دراين بررسي مي باشد. اين پرنده درتمام ايران پراكنش دارد امــا فقط دركرانه هاي ساحلي درياي خزر(تالاب عباس آباد، تالاب اميركلايه و فرودگاه رامسر)جوجه آوري مي كند(12).
روشهاي مختلفي ازجمله جستجوي سيستماتيك
(Systematic) و آناليز زمان تاشكست(Time-to-failure) و مي فيلد(Mayfild)براي برآورد بقاي آشيان ها و موفقيت جوجه آوري وجود دارد. روش مي فيلد سادهتربوده واز پيچيدگي كمتري برخورداراست. اين روش نرخ بقاي روزانه را از تقسيم تعدادكل آشيانههاي ناموفق برتعداد روزهايي كه آشيانهها سالم بودندبدست مي آورد(13). در ايــران از روش مي فيلد تنها براي محاسبه موفقيت جوجه آوري گونه باكلان بزرگ در فرودگاه رامسروزاغ بور درمنطقه توران استفاده شده است. از اين رو در اين مطالعه موفقيت جوجه آوري باكلان بزرگ به روش مي فيلد درتالاب اميركلايه (به عنـوان يكي از سه زيستگاه جوجهآوري) درساحل جنوبي درياي خزر دراستان گيلان، شهرستان لاهيجان موردبررسي قرارگرفته است.
مواد و روش ها محدوده موردمطالعه:
تالاب اميركلايه در طول جغرافيايي 12 و 50 دقيقه طول شرقي و 37 درجه و 17 دقيقه عرض شمالي در حدود 10 كيلومتري شمال شهر لاهيجان، در استان گيلان و در دشتهاي ساحلي جنوب درياي خزر واقع شده است. اين تالاب از شمال به روستاي سحرخيز وحسن بكنده، از جنوب به روستاهاي تي تي پريزاد و بالا محله حسن عليده، از غرب به
مزارع اميرآباد و جيرباغ و قريه پايين محله باستثناء مزارع حسن عليده، از شرق به مزارع دهنه و مزارع ناصر كياده، محدود مي شود (شكل 1). اين تالاب درمحدوده روستاي جيرباغ با دريا 940 متر فاصله دارد .مساحت تالاب 1230 هكتار با حداكثر طول از شمال به جنوب 992/5 كيلومتر و عريض ترين ناحيه آن در شاخه شرقي 263/2 كيلومتر و ارتفاع 20متر پايين تر از سطح آب هاي آزاد مي باشد. منبع تامين آب تالاب چشمه هاي جوشان زيرزميني مي باشدو از هيـچ رودخانه اي تغذيه نمي كند. متوسط بارندگي سالانه 9/1158 ميلي متر و متوسط درجه حرارت هوا 8/18درجه سانتي گراد است. حداكثر عمق اين تالاب در عمق سنجي دي ماه 1387 حدود223 سانتي متر بوده وعمق متوسط قسمت اعظم تالاب
88/169 سانتي متر مي باشد. (14).
تالاب اميركلايه از مكان هاي با اهميت براي زمستانگذراني پرندگان (IBA) (15)در فهرست تالاب هاي كنوانسيون رامسر قراردارد. اين تالاب به واسطه پوشش گياهي انبوه و شرايط مناسب ديگر، زيستگاه مناسبي جهت زمستانگذراني تعداد زيادي از پرندگان آبزي، كنارآبزي و خشكزي، بومي و مهاجر است. براساس مطالعات صورت گرفته، 151 گونه پرنده در تالاب اميركلايه شناخته شده است(14). بنابراين دست يابي به اطلاعات درباره زيست شناسي گونه باكلان بزرگ دراين بوم سامانه آبي ازاهميت ويژه اي برخورداراست.

روش مطالعه:
زمان جوجه آوري ميتواند بر موفقيت توليد مثل مؤثر باشد، بنابراين زمان آغاز خوابيدن بر تخم ها به عنوان يك پارامتر مهم مي باشد.زمان آغاز گذاشتن دسته تخم ها يا ازطريق مشاهده مستقيم و يا محاسبه اين زمان از طريق مشاهده جوجههاي تازه بال وپردر آورده صورت مي گيرد(16). دراين مطالعه با گذاشتن اولين دسته تخم توسط باكلان از نيمه دوم اسفند 1387آغاز شد و در اوايل مرداد 1388 زماني كه آخرين جوجه ها لانه را ترك مي كردند، پايان يافت. قسمت عمده اين مطالعه را مشاهدههاي صحرائي دربرمي گيرد. دسترسي به آشيانه ها ازطريق قايق موتوري ويا قايق پارويي انجام شد. به علت اين كه درختان در داخل آب بودند امكان استفاده از نردبان نبود . لذا با توجه به متوسط ارتفاع 5/1متري درختان براي مشــاهده آشيانه ها از يك چوب بلند كه سر آن يك آينه نصب شده بود، استفاده شد. به منظور به حداقل رسيدن مزاحمت براي كلنيها، مشاهدات بايداز فاصله حداقل 100 متري و به كمك تلسكوپ انجام مي گيرد (5،17).
براي آگاهي از اينكه چه تغييراتي در موفقيت جوجه آوري اتفاق مي افتد،بايد موفقيت جوجهآوري در واحدهاي زمان محاسبه گردد (18). دورهي زماني(به روز) براي هر آشيانه از زمان شروع بررسي آشيانه ها، تا زماني كه آشيانه ديگر توسط والدين مراقبت نمي شدند و يا تخريب گرديدند و يا زمان پــرواز جوجه ها از آشيانه، در نظر گرفته شد. به طـور معمول روش مي فيلد براي برآورد دقيق موفقيت آشيانه يا احتمال اينكه هر تلاش براي ايجاد آشيانه منجر به پرواز حداقل يك نابالغ از آشيانه شود، استفاده مي گردد.از اين روش براي شمارش تعداد روزهايي كه آشيانه تحت نظارت وبررسي بوده براي بدست آوردن نرخ بقاي روزانه1استفاده شد.
دراين تحقيق، از مجموع مراحل پنجگانه مورد تأكيد مي فيلد (13) سه مرحله زير مورد توجه و اندازه گيري قرارگرفت:
بقاءدردوره جوجه كشي(Incubation):ااز زمان گذاشتن اولين تخم در آشيانه تا زماني كه اولين جوجه از آن خارج شود.
بقاءدردوره آشيانه نشيني (Nestling): نرخ بقاي جوجه ها دراين مرحله اززمان باز شدن اولين تخم تا 15روز اول زندگي جوجه ها است. در اين مرحله بدن جوجه ها كركي است و آنها قادر به ترك آشيانه نمي باشند.
بقاي جوجه ها در مرحله پس آشيانه نشيني(Post-nestling):كركهاي بدن جوجه ها از بين رفته و قادر به ترك آشيانه مي باشند.
پس ازجمع آوري اطلاعات اوليه براي هريك از مراحل فنولوژي توليد مثل باكمك نرم افزارEcology -Methodology

1 – Daily Survival Rate
(19) نرخ بقاءروزانه آشيانه ها ازروش مي فيلد وطبق رابطه زير محاسبه شد:
Mortality
S 1

كه در آن:
LLnLS 0.5nLF 
:برآوردمي فيلد از نرخ محدود بقاي روزانه L: فاصله زماني بازديد ها به روز nLS : تعداد فاصله زمانيL كه در آن هيچ مرگ و ميري وجود نداشت.
NLF : تعداد فاصله زماني L كه در آن مرگ و مير مشاهده شد.
آشيانه ها هر چهار روز يكبار از اوايل ارديبهشت تااوايل مرداد يعني زماني كه آخرين جوجه هااز تخم بيرون آمدند، مورد پايش قرار گرفتند. تاريخ از تخم بيرون آمدن جوجه ها و از بين رفتن تخم ها و كاهش تعداد جوجهها براي تعيين نرخ بقاي تخم ها در طول دوره تفريخ (نسبت تخم هاي بقايافته/ روزهاي تفريخ) و نرخ بقاي جوجه ها دردوره آشيانه نشيني (نسبت آشيانه هايي كه داراي جوجه هستند / روزها) ثبت شد.دراين مرحله زماني كه باكلانها ازآشيانه دور ميشوند، افراد اجازه ورود به كلني رادارند. (20). همچنين پس ازبدست آوردن احتمال بقاي در طي هرمرحله فنولوژي و ضرب آنها در هم احتمال بقاي براي كل دوره جوجه آوري محاسبه شد(21). علاوه براطلاعات فوق،داده هاي مربوط به تعداد دسته (Clutch size) تخم ها در هر آشيانه جمع آوري شد. از آنجا كه ممكن بود در تعداد متوسط همزادان در مرحلة پرواز (تعداد جوجه به مرحله پرواز رسـيده در هر آشيانه) تفاوت وجود داشته باشد و تاثير تلفات جوجه ها در آن را بتوان تعيين نمود، اطلاع از تعداد دسته تخم ها درهر آشيانه ضروري به نظرميرسيد.
نتايج:
در كلني اميركلايه باكلانها آشيانه خودرا در بالاي درختان بيد(Salix sp) رويش يافته در داخل آب بنا مي كنند.
ميانگين تعداددسته تخم در9آشيانه مورد بررسي 88/2تخم بود(جدول 1)و ميانگين دوره تفريخ در اين پرنده 29روز بوده است. فاصله ازتخم بيرون آمدن جوجه ها در آشيانه ها از1تا3 روز متفاوت بوده است. بعد از62 روز جوجه هاووالدين آشيانه ها را به طور كامل ترك كردند. دراين زمان جوجه هاجثه اي به اندازه والدين خودداشتندوبا كمبود فضادردرون آشيان هاروبرومي شوندكه برترك آشيانهها بي اثرنيست.
جدول1- ميانگين تعداددسته تخم درتالاب اميركلايه(1388)
Table1-Mean clutch size of Great Cormorant at Amirkelayeh Wetland in 2009
سال اندازه دسته تخم ميانگين انحرافاستاندارد تعداد
آشيانه
2 3 4 5 6 1388 3 4 2 0 0 2/8 0/7 9

نرخ بقاي روزانه آشيانهها در مرحله تفريخ تخم ها 98333/0 و 994667/0 و 1بدست آمد (جدول2). نرخ بقاي روزانه آشيانهها در مرحله آشيانه نشيني و پس آشيانهنشيني به ترتيب در مرحله پس آشيانه نشيني از بقيه مراحل بيشتر بوده است. جدول 2- نرخ بقاء روزانه باكلان بزرگ در مراحل مختلف جوجه آوري درتالاب اميركلايه(سال1388 )
Table 2-daily survival rate of Great Cormorant during incubation, nestling and post-nestling periods at
Amirkelayeh Wetland in 2009
حدود اعتماد95% نرخ بقايروزانه مي فيلد مراحل فنولوژي
0/ 947777 – 0/998661 0/98333 تخم
0/971064 -0/999603 0/994667 آشيانه نشيني
– 1 پس آشيانه نشيني
در تالاب امير كلايه بيشترين تلفات تخم مربوط به دستجات 2 و4 تخمي بودوبيشترين ميزات تلفات درمرحله آشيانه نشيني مربوط به دستجات 3 تخمي بوده است(جدول 3).

جدول 3- درصد تلفات هر يك از مراحل جوجه آوري براي اندازه هاي متفاوت دستجات تخم درتالاب اميركلايه (1388)
Table3- Mortality rates for incubation ,nestling and post-nestling periods of different clutch size in Amirkelayeh
Wetland in 2009
Post-nestling مرحله Nestling مرحله مرحله قبل از تفريخ اندازه دستجات تخم
0.00 2 (0) 6 (4) 2
0.00 13
(3) 13
(0) 3
0.00 4 (0) 8 (4) 4
0.00 0.00 0.00 5

احتمال بقاء درطول دوره تفريخ تخم ها 20روز اول زندگي احتمال بقاء دردوره آشيانه نشيني از مجموع 26تخم مورد بررسي 8 تخم دردوره تفريخ از بين (Nestling )95/82. %بدست مي آيد.
رفت. براين اساس احتمال بقاء تخم ها در طول دوره= Survival Nestling 994667/0 × 0/834
تفريخ برابر با692/0مي باشد. از ضرب احتمال بقاي آشيانه ها در احتمال بقاي تخم ها احتمال بقاء 04/68 %در طول دوره تفريخ بدست آمده است.
SurvivalIncubation=0/98333 ×0/692
احتمال بقاءدرطول دوره آشيانه نشيني درطول اين دوره 3جوجه ازبين رفت .ازحاصلضرب احتمال بقاءآشيانه ها در اين دوره در احتمال بقاءجوجه ها درطول  احتمال بقاءدرطول دوره پس آشيانه نشيني با توجه به اينكه در طول دوره پرورش جوجه ها بعداز20روزگي هيچ آشيانهاي ازبين نرفت،احتمال بقاءآشيانه ها100 %وبرابر 1بدست آمد. دراين دوره زماني هيچ جوجه اي از بين نرفت و احتمال بقاءجوجه ها 1بود.درمجموع موفقيت جوجه آوري در كل اين دوره از حاصلضرب احتمال بقاءدر طول اين سه دوره بدست مي آيدكه برابر4/56%مي باشد .

SIncubation×SNestling×SPost- nestling = % 56 /4 بحث
مهيايي منابع غذايي و فاصله كم محل زادآوري، مكان تغذيه و شرايط اقليمي مي تواند موفقيت توليد مثلي را تحت شعاع قرار دهد. موفقيت زادآوري وتعدادجوجههاي كه به مرحله پرواز رسيدند مي تواند يك شاخص از شرايط زيستگاهي پرنده باشد و در مديريت بوم سامانه آبي تالاب امير كلايه كمك كند.
نرخ بقاي روزانه آشيانههادرمطالعات براتي درسال1383در مورد كلني باكلان بزرگ وعاشوري درسال2009 درباره حواصيل در منطقه سياه كشيم روندي مشابه را با كلني اميــركلايه نشان مي دهد. زيرا بقاي روزانه آشيانهها در مرحله قبل از تفريخ تخم ها كمترين ودر مرحله پس آشيانه نشيني بيشترين مقدار را دارا مي باشد.
درفصل جوجه آوري، تغييرات سطح آب در بهرهوري و بازده جوجه آوري ميتواند موثر باشد. زيرااز يك سو كاهش سطح آب باعث دستيابي شكارچيان به آشيانه ها ويا افزايش سطح آب، منجربه طغيان آب وتخريب لانه ها مي شود. ( 22) مشاهدههاي كلني در تالاب اميركلايه نشان دادكه باكلانها آشيانههاي خود رابرروي درختان بيد و درقسمت هاي مركزي تالاب كه عمق متوسط آن حدود 3متر است براي ايجاد كلني ترجيج مي دهند. علت آن احتمالادور ماندن آشيانه ها از خطر صيادها وشكارچيها مي باشد.
دركلني اميركلايه ميانگين تعداد جوجه هاي قابل پرواز هر آشيانه در سال 1388 معادل 8/2 بوده است. در مقـايسه با كلني هاي مورد مطالعه در غرب ليتواني كه داراي ميانگين 66/0±72/2 در سال 2001 بود (23)، اين نرخ در تالاب امبركلايه مشابه است. در كلني رامسر نيز نتايج بدست آمده آشكار ساخت كه متوسط تعداد جوجه ها در 65 آشيانه اندازه گيري شده 88/2 مي باشد. در اين كلني تعداد همزادان در نيمه اول محدوده زماني جوجه آوري بطور معنيداري بيشتر از نيمه دوم فصل جوجهآوري بوده است. مطالعههاي كراگ در جزيره ورسودردانمارك ( Vorso Island) نيز نرخ بقاي روزانه را بين 9864/0 و 9983/0 نشان ميدهد. اين تحقيق نشان دادكه موفقيت توليد مثل بهطور آشكاري بين بخش هاي مختلف يك كلني متفاوت مي باشد(16). نتابج بهدست آمده در اين مطالعه نشان دادكه پر مخاطرهترين دوره زندگي باكلانها، مرحله تفريخ تخم ها مي باشد. در اين مرحــله خطر سقوط تخم ها در آب ودر اثر بادوباران تند و زياد مي باشد.پيشنهاد ميشود براي جلوگيري از هر گونه اشفتگي در كلني ،پايش در گروههاي مطالعاتي2نفري و با كمترين مزاحمت انجام شود.چنين مطالعاتي ميتواند درمديريت وارايه راهكارهاي درست درمورد جمعيت باكلان بزرگ درجنوب درياي خزر به عنوان تنها منطقه جوجه آوري اين گونه درايران كمك كند.

منابع
.1 Seefelt, N. E. and Gillingham ,J. C.
(2006). “A comparison of three methods to investigate the diet of breeding double-crested cormorants (Phalacrocorax auritus) in the Beaver Archipelago, northern Lake Michigan.” Hydrobiologia, vol 567.No 1, pp.57-67.
.2 Loresten, s. H., Gremillet, D.and Nimoen, G. H. (2004). Annual variation in diet of breeding Great Cormorants: Does it reflect varying recruitment of Gadoids; Waterbirds, vol 27 No2, pp. 161-164.
منصوري، جمشيد، 1363، تحليلي بر جمعيت پرندگان مهاجر و آبزي، مجله محيط شناسي، شماره12.
منصوري، جمشيد، راهنماي صحرايي پرندگان ايران، تهران، نشرفرزانه،1387.
.5 Van Eerden, M.R., Ziylstra, M. and Munsteman, M.J. (1991). Factors determining breeding success in Cormorants Phalacrocorax corbo sinensis. Proceedings of the workshop 1989 on cormorants (M.R. Van Eerden and M. Ziylstra Eds.). Rijkswaterstaat Directorate Flevoland, Lelystad. The Netherland.pp. 233-243.
.6 Lilliendahl, K. and Solmundsson, J. (2006). “Feeding ecology of sympatric European shags Phalacrocorax aristotelis and great cormorants P. carbo in Iceland.” Marine Biology, vol 149. No 4.pp. 979-990.
.7 Sullivan, K. I., Curtis, P. D., Chipman, R. B. and Mc Cullough ,R. D.. (2006).
The Double-crested Cormorant: Issues and Management. Cornell University, Department of Natural Resources, Ithaca, New York
.8 Newson S.E. and T. Bregnballe (2003). Estimating reproductive success of Great Cormorants
Phalacrocorax carbo: reliability and limitations of current methodology. Vogelwelt , vol 124 .Nol.pp. 143-148
.9 Paillisson, J.M., Carpentier, A., Le Gentil, J., Marion, L. (2004). “Space utilization by a cormorant
(Phalacrocorax carbo L.) colony in a multi-wetland complex in relation to feeding strategies.” Comptes Rendus Biologies, vol 327.No 5, pp.493-500
.01 Fonteneau, F., Paillisson, J., Marion, L. (2009). “Relationships between bird morphology and prey selection in two sympatric Great Cormorant
Phalacrocorax carbo subspecies during winter.” Ibis 151(2), 286-298.
.11 Dickinson, E., ed. 2003. The Howard & Moore Complete Checklist of the Birds of the World. 3d ed. Princeton Univ. Press, Princeton, N.J.
12. بهروزي راد، بهروز، پرندگان آبزي خليج فارس و دريايي عمان، تهران، انتشارات سازمان حفاظت محيط زيست،1387.
.31 Mayfield, H. F. (1975). “Suggestions for calculating nest success.” The Wilson Bulletin: pp.456-466.
هادي پور، احسان، مطالعه بوم شناختي و بررسي عوامل تهديد كننده جمعيت شنگ به عنوان گونه شاخص درتالاب بين المللي و پناهگاه حيات وحش اميركلايه، پايان نامه كارشناسي ارشد محيط زيست، واحدعلوم و تحقيقات، دانشگاه آزاد اسلامي، 1389، تهران.
بهروزي راد، بهروز، تالابهاي ايران، تهران، سازمان جغرافيايي نيروهاي مسلح، 1386.
.61 Krag, J. S. M. (2003). “Variation in nest survival within a Great Cormorant Phalacrocorax carbo sinensis colony.” Vogelwelt 124(Supplement), pp. 131137.
.71 Duberstein, J. N., V. Jimenez-Serrania. (2005). Breeding Double-crested Cormorants and Wading Birds on Isla Alcatraz, Sonora, México. USDA Forest Service Gen. Tech. Rep. PSWGTR-191.
.81 Bregnballe, T., Gregersen, J., Mortensen, P-H. (1996).Change in breeding success with expansion of a Danish Great Cormorant
Phalacrocorax carbo sinensis colony. Ardea,Vol 83, pp.20-27
.91 Krebs C. J. (1999). Ecological Methodology. Harper and Rows
Publications. New York. Pp. 375-455
.02 Lehikoinen, A. (2006). “Cormorants in the Finnish archipelago.” Ornis Fennica .Vol 83.No1, pp: 34.
-192023-4751

187

.12 Mayfield, H. (1961). Nesting success calculated from exposure. Wilson Bull. Vol 73,pp. 255–261.
.22 Barati A, Javan S, Mohammad S, Sehhatisabet E. (2008). “Reproductive biology of Pygmy Cormorant Phalacrocorax pygmaeus in Siahkeshim Protected Area, Northern Iran.” Marine Ornithology, vol 36.No2, pp.163-166.
.32 Zydelis, R ., Grazulevicius, G., Zarankaite, J., Mecionis , R., and Maciulis , M. (2002) .Expansion of the cormorant (Phalacrocorax carbo sinensis) population in western Lithuania . Acta Zoologica Lituanica, vol 12.No 3.pp.283-287.



قیمت: تومان


دیدگاهتان را بنویسید