۴-۳-۱-۱-۵- فرضیه صفر (H0): “تمرین هوازی بر نسبت  بیماران مبتلا به MS تاثیر معنیدار ندارد.”
نتایج آماری t مستقل نشان داد که بین میزان نسبت  بیماران MS در دو گروه آزمایش و گواه تفاوت معناداری در پیش آزمون وجود ندارد (۱۸/۰p=)؛ همچنین، برای این فرضیه از آزمون t همبسته استفاده شد که بین میانگین پیشآزمون و پسآزمون نسبت  آزمودنیهای گروه آزمایش کاهش مشاهده شد؛ اما، این کاهش معنیدار نبود (۰۶/۰p=)؛ به علاوه، نشان داده شد که میزان نسبت  خون بیماران MSدر پسآزمون دو گروه آزمایش و گواه تفاوت معنادار وجود ندارد (۸۷/۰p=)؛ بنابراین، فرضیه صفر پذیرفته میشود.
نمودار۴-۵- میانگین  (میلیگرم بر دسیلیتر) در دو گروه آزمایش و گواه.
* تفاوت معنیداری بین پیشآزمون و پسآزمون(۰۵/۰p≤).
۴-۳-۱-۱-۶- فرضیه صفر (H0): “تمرین هوازی بر نسبت  بیماران مبتلا به MS تاثیر معنیدار ندارد.”
نتایج آماری t مستقل نشان داد که بین میزان نسبت  بیماران MS در دو گروه آزمایش و گواه تفاوت معناداری در پیش آزمون وجود ندارد (۲۷/۰p=)؛ همچنین، برای این فرضیه از آزمون t همبسته استفاده شد که بین میانگین پیشآزمون و پسآزمون نسبت  آزمودنیهای گروه آزمایش کاهش معنیداری مشاهده شد (۰۰/۰p=)؛ به علاوه، نشان داده شد که میزان نسبت  خون بیماران MS در پسآزمون دو گروه آزمایش و گواه تفاوت وجود دارد (۱۵/۰p=)؛ اما، معنادار نبود. بنابراین، فرضیه صفر رد میشود.
نمودار۴-۶- میانگین  (میلیگرم بر دسیلیتر) در دو گروه آزمایش و گواه.
* تفاوت معنیداری بین پیشآزمون و پسآزمون(۰۵/۰p≤).
۴-۳-۱-۲- فرضیه دوم
فرضیه صفر (H0): “تمرین هوازی بر فشار خون سیستولیک و دیاستولیک بیماران مبتلا به MS تاثیر معنیدار ندارد.”
۴-۳-۱-۲-۱- فرضیه صفر (H0): “تمرین هوازی بر فشار خون دیاستولیک بیماران مبتلا به MS تاثیر معنیدار ندارد.”
نتایج آماری t مستقل نشان داد که بین میزان فشار خون دیاستولیک بیماران MS در دو گروه آزمایش و گواه تفاوت معناداری در پیش آزمون وجود ندارد (۴۵/۰p=)؛ همچنین، برای این فرضیه از آزمون t همبسته استفاده شد که بین میانگین پیشآزمون و پسآزمون فشار خون دیاستولیک آزمودنیهای گروه آزمایش کاهش معنیداری مشاهده شد (۰۳/۰p=)؛ به علاوه، نشان داده شد که میزان فشار خون دیاستولیک بیماران MSدر پسآزمون دو گروه آزمایش و گواه تفاوت معنادار وجود دارد (۳۴/۰p=)؛ بنابراین، فرضیه صفر رد میشود.
نمودار۴-۷- میانگین فشار خون دیاستولیک (میلیمترجیوه) در دو گروه آزمایش و گواه.
* تفاوت معنیداری بین پیشآزمون و پسآزمون (۰۵/۰p≤).
۴-۳-۱-۲-۲- فرضیه صفر (H0): “تمرین هوازی بر فشارخون سیستولیک بیماران مبتلا به MS تاثیر معنیدار ندارد.”
نتایج آماری t مستقل نشان داد که بین میزان فشار خون سیستولیک بیماران MS در دو گروه آزمایش و گواه تفاوت معناداری در پیش آزمون وجود ندارد (۵۱/۰p=)؛ همچنین، برای این فرضیه از آزمون t همبسته استفاده شد که بین میانگین پیشآزمون و پسآزمون ن فشار خون سیستولیک آزمودنیهای گروه آزمایش کاهش مشاهده شد (۴۵/۰p=)؛ اما، این کاهش معنیدار نبود. به علاوه، نشان داده شد که میزان فشارخون سیستولیک بیماران MSدر پسآزمون دو گروه آزمایش و گواه تفاوت معنادار وجود ندارد (۹۶/۰p=)؛ بنابراین، فرضیه صفر پذیرفته میشود.
نمودار۴-۸- میانگین فشار خون سیستولیک (میلیمترجیوهدر دو گروه آزمایش و گواه.
* تفاوت معنیداری بین پیشآزمون و پسآزمون (۰۵/۰p≤).
۴-۳-۱-۳- فرضیه سوم
فرضیه صفر (H0): “تمرین هوازی بر شاخص هزینه فیزیولوژیکی بیماران مبتلا به MS تاثیر معنیدار ندارد.”
۴-۳-۱-۳-۱- فرضیه صفر (H0): “تمرین هوازی بر سرعت متوسط راه رفتن بیماران مبتلا به MS تاثیر معنیدار ندارد.”
نتایج آماری t مستقل نشان داد که بین میزان سرعت متوسط راه رفتن بیماران MS در دو گروه آزمایش و گواه تفاوت معناداری در پیش آزمون وجود ندارد (۹۸/۰p=)؛ همچنین، برای این فرضیه از آزمون t همبسته استفاده شد که بین میانگین پیشآزمون و پسآزمون سرعت متوسط راه رفتن آزمودنیهای گروه آزمایش کاهش معنیداری مشاهده شد (۰۰/۰p=)؛ به علاوه، نشان داده شد که میزان سرعت متوسط راه رفتن بیماران MSدر پسآزمون دو گروه آزمایش و گواه تفاوت معنادار وجود دارد (۰۰/۰p=)؛ بنابراین، فرضیه صفر رد میشود.
نمودار۴-۹- میانگین سرعت متوسط راه رفتن (m/min) در دو گروه آزمایش و گواه.
* تفاوت معنیداری بین پیشآزمون و پسآزمون (۰۵/۰p≤).
۴-۳-۱-۳-۲- فرضیه صفر (H0): “تمرین هوازی بر ضربان قلب استراحت بیماران مبتلا به MS تاثیر معنیدار ندارد.”
نتایج آماری t مستقل نشان داد که بین میزان ضربان قلب استراحت بیماران MS در دو گروه آزمایش و گواه تفاوت معناداری در پیش آزمون وجود ندارد (۷۸/۰p=)؛ همچنین، برای این فرضیه از آزمون t همبسته استفاده شد که بین میانگین پیشآزمون و پسآزمون ضربان قلب استراحت آزمودنیهای گروه آزمایش کاهش معنیداری مشاهده شد (۰۰/۰p=)؛ به علاوه، نشان داده شد که میزان ضربان قلب استراحت بیماران MSدر پسآزمون دو گروه آزمایش و گواه تفاوت وجود دارد؛ اما، معنادار نبود (۲۷/۰p=)؛ بنابراین، فرضیه صفر رد میشود.
نمودار۴-۱۰- میانگین ضربان قلب استراحت (beats/ min) در دو گروه آزمایش و گواه.
* تفاوت معنیداری بین پیشآزمون و پسآزمون (۰۵/۰p≤).
۴-۳-۱-۳-۳- فرضیه صفر (H0): “تمرین هوازی بر ضربان قلب در حین راه رفتن بیماران مبتلا به MS تاثیر معنیدار ندارد.”
نتایج آماری t مستقل نشان داد که بین میزان ضربان قلب در حین راه رفتن بیماران MS در دو گروه آزمایش و گواه تفاوت معناداری در پیش آزمون وجود ندارد (۹۵/۰p=)؛ همچنین، برای این فرضیه از آزمون t همبسته استفاده شد که بین میانگین پیشآزمون و پسآزمون ضربان قلب در حین راه رفتن آزمودنیهای گروه آزمایش کاهش معنیداری مشاهده شد (۰۰/۰p=)؛ به علاوه، نشان داده شد که میزان ضربان قلب در حین راه رفتن بیماران MSدر پسآزمون دو گروه آزمایش و گواه تفاوت معنادار وجود دارد (۰۰/۰p=)؛ بنابراین، فرضیه صفر رد میشود.
نمودار۴-۱۱- میانگین ضربان قلب در حین راه رفتن (beats/ min) در دو گروه آزمایش و گواه.
* تفاوت معنیداری بین پیشآزمون و پسآزمون (۰۵/۰p≤).
۴-۳-۱-۳-۴- فرضیه صفر (H0): “تمرین هوازی بر تفاوت ضربان قلب در حین راه رفتن و استراحت بیماران مبتلا به MS تاثیر معنیدار ندارد.”
نتایج آماری t مستقل نشان داد که بین میزان تفاوت ضربان قلب در حین راه رفتن و استراحت بیماران MS در دو گروه آزمایش و گواه تفاوت معناداری در پیش آزمون وجود ندارد (۶۳/۰p=)؛ همچنین، برای این فرضیه از آزمون t همبسته استفاده شد که بین میانگین پیشآزمون و پسآزمون تفاوت ضربان قلب در حین راه رفتن و استراحت آزمودنیهای گروه آزمایش کاهش مشاهده شد (۲۵/۰p=)؛ اما، معنیدار نبود. به علاوه، نشان داده شد که تفاوت ضربان قلب در حین راه رفتن و استراحت بیماران MSدر پسآزمون دو گروه آزمایش و گواه تفاوت معنادار مشاهده نشد (۹۱/۰p=)؛ بنابراین، فرضیه صفر پذیرفته میشود.
نمودار۴-۱۲- میانگین تفاوت ضربان قلب در حین راه رفتن و استراحت (beats/ min) در دو گروه آزمایش و گواه.
* تفاوت معنیداری بین پیشآزمون و پسآزمون (۰۵/۰p≤).
۴-۳-۱-۳-۵- فرضیه صفر (H0): “تمرین هوازی بر شاخص هزینه فیزیولوژیکی بیماران مبتلا به MS تاثیر معنیدار ندارد.”
نتایج آماری t مستقل نشان داد که بین میزان شاخص هزینه فیزیولوژیکی بیماران MS در دو گروه آزمایش و گواه تفاوت معناداری در پیش آزمون وجود ندارد (۳۶/۰p=)؛ همچنین، برای این فرضیه از آزمون t همبسته استفاده شد که بین میانگین پیشآزمون و پسآزمون شاخص هزینه فیزیولوژیکی آزمودنیهای گروه آزمایش کاهش معنیداری مشاهده شد (۰۱/۰p=)؛ به علاوه، نشان داده شد که شاخص هزینه فیزیولوژیکی بیماران MSدر پسآزمون دو گروه آزمایش و گواه تفاوت معنادار وجود دارد (۰۲/۰p=)؛ بنابراین، فرضیه صفر رد میشود.
نمودار۴-۱۳- میانگین شاخص هزینه فیزیولوژیکی (beats/m) در دو گروه آزمایش و گواه.
* تفاوت معنیداری بین پیشآزمون و پسآزمون (۰۵/۰p≤).
۴-۳-۱-۴- فرضیه چهارم
فرضیه صفر (H0): “تمرین هوازی بر ظرفیتهای عملکردی بیماران مبتلا به MS تاثیر معنیدار ندارد.”

برای دانلود متن کامل این پایان نامه به سایت  pipaf.ir  مراجعه نمایید.